استاندارد ملی ایران ۸-۸۱۱۷ | تعیین مقدار مواد خشک در افزودنی‌های بتن، ملات و دوغاب

استاندارد ملی ایران شماره ۸-۸۱۱۷ روش تعیین مقدار مواد خشک متعارف در افزودنی‌های بتن، ملات و دوغاب را بر اساس استاندارد اروپایی BS EN 480-8:2012 تشریح می‌کند.

۱. معرفی و هدف

این استاندارد از سوی سازمان ملی استاندارد ایران (INSO) تدوین شده و براساس استاندارد اروپایی BS EN 480-8:2012 تنظیم گردیده است.
هدف آن ارائه روشی برای اندازه‌گیری مقدار مواد خشک در افزودنی‌های مورد استفاده در بتن، ملات و دوغاب است تا کیفیت و کارایی این مواد در صنعت ساخت‌وساز کنترل شود.

۲. دامنه کاربرد

این روش برای همه افزودنی‌های مایع یا جامد قابل استفاده در بتن، ملات و دوغاب به‌کار می‌رود تا درصد مواد جامد خشک در آنها مشخص شود.

۳. اصل آزمون

نمونه‌ای از افزودنی در دمای 105 ± 3 درجه سانتی‌گراد تا رسیدن به جرم ثابت خشک می‌شود.
با مقایسه جرم قبل و بعد از خشک کردن، مقدار ماده خشک محاسبه می‌گردد.

۴. تجهیزات مورد نیاز

• ترازوی دقیق با حساسیت حداقل 0.5 میلی‌گرم

• آون خشک‌کن با قابلیت کنترل دما

• ظروف مقاوم به حرارت

• همزن و تجهیزات آماده‌سازی نمونه

۵. روش انجام آزمون

1. نمونه‌گیری دقیق از افزودنی.

2. قرار دادن نمونه در ظرف مقاوم و وزن‌کشی اولیه.

3. خشک‌کردن نمونه در دمای 105±3°C تا رسیدن به وزن ثابت.

4. توزین نهایی و ثبت جرم خشک.

5. محاسبه درصد مواد خشک به‌صورت وزنی از رابطه زیر:

X=MR×100X = \frac{M}{R} \times 100X=RM​×100

که در آن:

• M: جرم ماده خشک‌شده

• R: جرم اولیه نمونه

• X: درصد ماده خشک متعارف

۶. دقت و تکرارپذیری

اختلاف بین نتایج دو آزمایش متوالی نباید از ۰٫۰۴ درصد یا ۰٫۰۸ درصد (بسته به نوع افزودنی) تجاوز کند.

۷. گزارش آزمون

گزارش باید شامل موارد زیر باشد:

• شماره و عنوان استاندارد

• نوع افزودنی و نام تجاری

• تاریخ و محل آزمایش

• شرایط دما و زمان خشک‌کردن

• درصد ماده خشک به‌دست‌آمده

۸. منبع مرجع

استاندارد ملی ایران 2930-1:1392 (مطابق با EN 934-1:2008) به‌عنوان مرجع الزامی برای الزامات عمومی افزودنی‌های بتن معرفی شده است.

دانلود فایل استاندارد ملی 8117-8 سال 1396 تعیین مقدار ماده خشک