• افزودنی بتن کاربردی

    بتن ماده ای است مرکب که دارای انبوهی از حفرات، ریز ترک ها و لوله های مویین در ریز ساختار خود می باشد. این ناپیوستگی های طبیعی میان اجزای تشکیل دهنده ی بتن، سبب بروز برخی نواقص در عملکرد سازه های بتنی می گردد. از بزرگترین نواقص بتن های معمولی که تخلخل و نفوذپذیری بالایی دارند می توان به نشت آب و سیالات دیگر از میان شکاف و ترکهای موجود در بتن اشاره کرد. نفوذ آب به داخل جسم بتن علاوه بر ایجاد صدمات ظاهری در نمای بتن، موجب بروز خسارات شدید سازه ای همچون خوردگی آرماتورهای مدفون، یخ زدگی در هوای سرد و گسترش درزها و شکاف ها و در نتیجه کاهش مقاومت می گردد.

  • روان کننده های بتن

    روان کننده بتن : تا کنون سه نسل مختلف از روان سازها در صنعت تکنولوژی بتن ظهور نموده اند که هر کدام مزایا و معایب منحصر به فردی دارند.  

  • روان کننده بتن ، فوق روان کننده و ابر روان کننده

    فوق روان کننده ها و ابر روان کننده ها آخرین و جدیدترین نسل روان کننده ها هستند که بر پایه پلی کربکسیلات بوده و برای تولید بتن های ویژه از جمله بتن خود تراکم کاربرد دارند. این نوع روان کننده ها به صرفه هستند و معمولا برای بتن با نسبت آب به سیمان کمتر از 0/4 کاربرد دارند.

  • پلی کربکسیلات اتر در فوق روان کننده بتن

    امروزه استفاده از پلی کربوکسیلات‌ها که به عنوان نسل سوم روان‌کننده‌های بتن شناخته می‌شوند به عنوان عنصر اصلی فوق روان‌کننده است. مهم‌ترین تفاوت این روان‌کننده با روان‌کننده های نسل قبل مقدار کاهندگی آب آنها و روانی بخشی بالای آنها می باشد.

  • افزودنی بتن برای scc

    بتن های خود متراکم (self-consolidating concrete) در اواخر دهه ی هشتاد میلادی در خاور دور پا به عرصه ی ظهور نهادند. ژاپنی ها اولین مبدعان بتن های خود متراکم بودند که ویژگی های منحصر به فرد آن را به جهانیان معرفی نمودند. کارایی و پلاستیسیته ی فوق العاده بالا، خاصیت عبور آسان در مقاطع پر فولاد، عدم نیاز به ویبره و متراکم سازی، افزایش مقاومت، کاهش نفوذ پذیری، بهبود عملکرد در برابر هجوم یون های مضر و درنتیجه افزایش فوق العاده ی دوام، ویژگی هایی است که مهندسین را برای خلق سازه هایی پیچیده تر مشتاق تر نمود و جنبه ی جدیدی از بتن را نمایان کرد. با به کارگیری بتن های خود متراکم، معماران و طراحان نیز به خود شهامتی دادند تا شجاعانه تر و با اطمینان خاطر بیشتر، مقاطع هندسی را ظریف و چشم نوازتر طراحی کنند. سطح تمام شده ی بتن های خود متراکم آنقدر جذاب بود که امروزه سلایق معماران به استفاده از بتن های نمایان (اکسپوز) رنگ و بویی بدیع به خود گرفت و با گرایش به طراحی های مینیمال، حسی متفاوت را برای ساکنین سازه رقم زده اند.