• افزودنی بتن کاربردی

    بتن ماده ای است مرکب که دارای انبوهی از حفرات، ریز ترک ها و لوله های مویین در ریز ساختار خود می باشد. این ناپیوستگی های طبیعی میان اجزای تشکیل دهنده ی بتن، سبب بروز برخی نواقص در عملکرد سازه های بتنی می گردد. از بزرگترین نواقص بتن های معمولی که تخلخل و نفوذپذیری بالایی دارند می توان به نشت آب و سیالات دیگر از میان شکاف و ترکهای موجود در بتن اشاره کرد. نفوذ آب به داخل جسم بتن علاوه بر ایجاد صدمات ظاهری در نمای بتن، موجب بروز خسارات شدید سازه ای همچون خوردگی آرماتورهای مدفون، یخ زدگی در هوای سرد و گسترش درزها و شکاف ها و در نتیجه کاهش مقاومت می گردد.

  • بتن شفاف

    بتن شفاف و یا مصالح ساختمانی دیگری که قادر به عبور نور از خود می باشند، برای اولین بار توسط آرون لوسونزی، معمار اتریشی رشد و توسعه پیدا کرد. او سه سال پس از فارغ التحصیلی اش از دانشگاه فنی بوداپست، یعنی در سال 2004 میلادی توانست بلوک هایی بتنی را بسازد که قادر به عبور نور از خود بودند و به اسم لیتراکن معروف شدند. در این بلوک ها، رشته های نوری (فیبرهای شیشه ای) جایگزین بخشی از سنگدانه های بتن شدند و همچنین رزین های شفاف به عنوان چسباننده در این نوع از بتن ها مورد استفاده قرار گرفتند. اما به طور کلی می توان گفت، اساس بتن های شفاف را رشته های نوری و ریزدانه ها تشکیل می دهند.

  • افزودنی های شرایط آب و هوایی گرم

    عواملی مانند باد، دما و رطوبت هوا در فصل تابستان می توانند اثرات مخربی بر روی بتن ریزی داشته باشند و کیفیت نهایی بتن را دستخوش تغییراتی نامطلوب نمایند. وجود دمای بالاتر از حد مجاز در هنگام بتن ریزی، سرعت تبخیر آب را بالاتر برده و واکنش هیدراسیون را تسریع می نماید. در این شرایط، بتن سریعتر گیرش پیدا کرده و ترک های ناشی از انقباض ظاهر می گردد. از این رو، به منظور حفظ کیفیت بتن در طول فصول گرم سال و یا در شرایطی که محیط بسیار گرم و خشک است، باید تمهیدات ویژه ای را اتخاذ کرد.